Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

“Ασυνεχείς σκέψεις της 8/2/2007”



H εσωτερική μου κατάσταση ορίζει
το τυχάρπαστο
Το όνομα μου έπρεπε να είναι Γιάλκε
Η δεύτερη ουράνια έκρηξη με συνάντησε
λίγες μέρες πριν τα αστέρια αλλάξουν θέση
κι έρθουν τρομακτικά κοντά
στη γη μας
Μήπως το πρόσεξες κι εσύ ;
Τα απογεύματα  –γύρω κοντά στην πτώση-
μου προκαλούν πάντοτε θλίψη
και πάντοτε έκπληξη (!)
πώς νιώθω ακόμα τόσο βαθιά αυτή τη
μελαγχολία
Το όνομά μου όμως είναι  Ίρις
Δεν είναι κακό
προκύπτει όμως μία δυσκολία αποσαφήνισης
του κόσμου μέσα μου
Γιατί , ας πούμε , τα χρώματα της δύσης
συνθλίβουν μέσα μου οτιδήποτε αντιστέκεται
σ’ αυτή τη συγκίνηση
όταν
τα ίδια χρώματα δουλεμένα από τους
μεγαλύτερους ζωγράφους μου φέρνουν
ως και αναγούλα ;
Ο ήλιος που πλησιάζει και χάνεται
κάτω απ’ τη γραμμή του ορίζοντα
είναι ο πρώτος θάνατος
που βίωσε , βιώνει και θα το ανθρώπινο μυαλό
(Μιας και ανήκω μάλλον και δυστυχώς
στους ανθρώπους
μόνο γι’ αυτούς θα μιλήσω)
Το πρώτο σύμβολο θανάτου
Η πρώτη απώλεια
Μόνο έτσι μπόρεσα να εξηγήσω
το συναίσθημα που με εκπλήσσει
κάθε απόγευμα
κάθε μπλε , κάθε κόκκινο απόγευμα
όταν το φως σκοτώνεται
για τον μεγάλο ύπνο
τον πρώτο νυχτερινό θάνατο
Ευτυχώς κάποια πράγματα δεν θα ξεχαστούν
                                                                   ποτέ
Κι η αλήθεια θα μπορέσει και αυτό το 24ωρο
να διανύσει την τροχιά της
και σε λίγες ώρες να φωτίσει ξανά τον κόσμο
από το εκ διαμέτρου αντίθετο σημείο του
 
                                                              θανάτου.
                                            



Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

εμμονή καρτ ποστάλ...





παλιές και νέες κάρτες
σύντομα όλες διαθέσιμες στο μαγαζί !


Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

καρτ-ποστάλ