Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

σημάδια χαράς / signs of joy

σε όνειρο προχθές το σώμα μου δημιουργούσε σημάδια χαράς
in a dream -the other day- my body was creating signs of joy 






Θα φάω το σύμπαν σου με το κουτάλι
νιώθεις τη θλίψη  γύρω;
θα τρέχω κάθε μέρα κατηφόρες
θα μπουρδουκλώνομαι
θα πέφτω στο γρασίδι
και είναι απαλά
και έχει γεύση γρασίδι.
πράσινη γεύση.
με το κουτάλι που πριν έτρωγα το σύμπαν
καθρεφτίζω μία κάμπια μικροσκοπική.
δεν βιάζομαι άλλο.
είμαι τεράστια. η κάμπια τρέχει.
άραγε θα προλάβει φέτος να γίνει πεταλούδα;
με το κουτάλι στέλνω σήματα.
ανακλαστήρας μιας φωνής
που ούτε βγάζω, ούτε και ξέρω πού
να την ταχυδρομήσω, δε βαριέσαι ;
πρώτον. έχω το κουτάλι.
δεύτερον. την κάμπια.
τρίτον. τις κατηφόρες.
μετά ξεχάστηκα. άντε πάλι.

meditating



Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014



Εκεί που «κόλλησε η βελόνα»
γεννήθηκε η ζωή
από εμένα και εσένα και θα μας ξεπεράσει
αλίμονό (της) αν δεν το κάνει
ο νέος σπόρος θα μας κατασπαράξει
εύχομαι
όλους εμάς τους κριτές των εαυτών και των κόσμων
όλους εμάς
τους παρερμηνευτές ονείρων

εγώ στις τσέπες ακόμα κουβαλώ
πονάκια από οικογενειακές ατασθαλίες
κι αναρωτιέμαι πώς δεν μπόρεσα
αιώνες τώρα χιλιετίες
έναν κρύσταλλο να σου χαρίσω από αγάπη
ένα κλαδί ολόφρεσκης διαύγειας

δεν σε φορτώνω πρόγραμμα
εσύ να κάνεις ό,τι δεν μπόρεσα εγώ
εύχομαι μόνο να ‘μαι ποτάμι άξιο
να σ’ οδηγήσω σε ορίζοντα ανοιχτό
που κάποια χρόνια παιδικά υποψιάστηκα
και τώρα ξέρω στα σίγουρα υπάρχει
όμως εγώ δεν θα προλάβω να τον δω.




Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014