Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

ΓΙΑ ΤΗΝ Σ. Φ.



 Τ’ άστρα γλυκαίνουν τώρα τον φόβο
και τα νυχτερινά όνειρα ξοδεύονται στο χρώμα
η μεγάλη σου ψυχή ταξιδεύει πάνω στους κομήτες
οι φλογερές ουρές τους είναι φτιαγμένες από ροδάκινο

Η μυρωδιά του σαπουνιού, αυτή
του τσιγαριστού κρεμμυδιού, όσα μου ‘πες λόγο λόγο
μικρή ελπίδα θεραπεύτρια της επόμενης φοράς
που θα ανοίξω πάλι τα αθώα μου μάτια μπρος στον κόσμο

Να μου γελάς συχνά πάνω απ’ το
ωραίο σου άλογο με τις οπλές που αντηχούνε
καλοκαίρια τώρα και αιώνες μέσα στις βουβές καρδιές
μικρών φτωχών ανθρώπων που άφησες σ’ αυτόν το γαλαξία

Μέσα στα σκοτάδια που πληθαίνουν
είσαι μια ακόμη μικρή πληγή μια στάλα λεμονιού
Ξαπλώνω πάνω στα βράχια και εξατμίζομαι σ’ αλάτι
ανοίγω τα μάτια και μετρώ απ’ την αρχή τα δάχτυλά μου .

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

για το photogame "7 λέξεις & 1 εικόνα"/
for the photogame "7 words & 1 image" 

 http://photogame.wordpress.com/

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ


πολύ καλοκαίρι
μεσημέρι
και ζέστη
κι η κληματαριά
μ’ αυτό το άσπρο το θαμπό του ουρανού
και η πόλη
που απλώνεται και λιώνει
και η μυστική ησυχία
αυτή η μεσημεριανή συνωμοσία
και το σκούρο σώμα με τις τρίχες που λάμπουν
και ο καφές που ζεσταίνεται αλλά τον πίνεις
και κάτι ήχοι απροσδιόριστοι
κι αυτή η ακινησία
και το περιστέρι στη σκεπή της εκκλησίας
που αγναντεύει την ιδέα της θάλασσας
κι ακόμα αυτή η θάλασσα
που –καθώς δεν είσαι περιστέρι- δεν τη βλέπεις
αλλά πως την μυρίζεις!
αυτή η αλμύρα
από τη θάλασσα και στον ιδρώτα
όλα μια στάλα πιο άγρια
κι ο έρωτας
πιο άγριος
και τα σεντόνια
ελεύθερα
κι ο χρόνος
που -τώρα ξέρεις- δεν θα τελειώσει ποτέ
γιατί πάντα καλοκαίρι, μεσημέρι, μακροβούτια
κι εσύ
αγνός και άγριος
για πάντα εσύ
ψυχή σαν μια γιορτή στην άμμο
και στον βράχο επάνω εσύ
σαν φως που χτυπά
από στιγμή σε στιγμή
από τον πεύκο στην ακτή
απ’ το νερό στον ουρανό
και γίνεσαι αστέρι
καλοκαίρι

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

 


Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012




work in progress..
..που τελείωσε στα 5 στοιχεία
..that ended up in 5 elements 


Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012


Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

playing on yesterday's post



                              
Η ΝΥΧΤΑ & Η ΑΝΟΙΞΗ

Και να ‘ξερες πως η νύχτα που χρόνια έτρεχε μες στο κορμί σου
θα προσγειωνόταν κάποια στιγμή στο μέτωπο σου.
Τόσο γρήγορη, βαριά και σκοτεινή και θα σ’ έβγαζε
νοκ-άουτ….
Και η άνοιξη εκείνη που νωχελικά κυλούσε στα νερά σου
θα σκοτωνότανε γλυκά, να μην σαπίσει από τον
εγκλεισμό.
Δεν υπάρχει (λένε) λόγος να φοβάσαι.
Η νύχτα έρχεται σε λίγο. Κάθε 24ωρο γεμίζει λίγο περισσότερο
σκοτάδι το κορμί σου. Θα περάσουν όμως χρόνια μέχρι να
πυκνώσει πάλι και ξανά να ραγίσει το μέτωπό σου.
Και η άνοιξη θα ‘ρθει κι αυτή. Μετά το χειμώνα σου.
Πάντα έρχεται και πάντα φεύγει πριν σαπίσει.

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

work in progress..

portrait of Sylvia Von Harden' s hypothetical grand-daughter II
(work in progress)
see Otto Dix' s portrait of journalist Sylvia Von Harden 



Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

ΣΥΜΒΟΥΛΗ


Παιδιά των ανθρώπων
παιδιά του σκούρου ουρανού και των γονιών σας
παιδιά του έρωτα και παιδιά του κατά λάθος
παιδιά των παιδιών
παιδιά του πρέπει και του μη
παιδιά του γιατί και γιατί και γιατί
κρατείστε μέσα σας έναν διακόπτη ανοιχτό
να μην χαθείτε
μέσα σ’ αυτήν τη σκοτεινή παρένθεση

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012