Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012



ΑΣΤΕΡΙ......ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.......ΖΕΙΣ...........ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ........ΤΩΡΑ......
ΠΡΙΝ & ΧΘΕΣ.... ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ....ΟΛΑ ΓΙΑ ΛΙΓΑ...ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΠΡΙΝ...
ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ...ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΦΑΪ.........ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΛΟΓΙΑ......
ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ...ΘΑ ΦΥΓΟΥΝ...ΩΣ ΑΥΡΙΟ...ΚΙ ΟΜΩΣ....ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ...
Η ΩΡΑ...ΛΙΓΟ....ΛΙΓΟ....ΛΙΓΟ....ΣΤΑΖΕΙΣ.....ΟΛΑ....ΓΡΥΛΙΖΕΙΣ ΛΙΓΟ....
ΔΑΧΤΥΛΟ...-ΛΑ.....ΟΛΑ ΛΑ.....ΛΑ....ΛΑΣΤΙΧΟ....ΚΙ Η ΡΟΔΑ ΕΦΥΓΕ....
ΚΙ Η ΩΡΑ ΓΥΡΝΑ...ΛΙΓΟ.....ΚΑΙ ΤΩΡΑ;.....ΤΡΕΧΕΙΣ.....ΓΙΑ ΠΟΛΥ.....
ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΤΟ ΛΙΓΟ...ΘΑ 'ΡΘΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟ...Ο ΚΑΙΡΟΣ...ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙ...
ΠΟΛΥ & ΛΙΓΟ...ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ & ΤΟ ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ...ΠΟΛΥ & ΛΙΓΟ..
ΤΑΙΡΙΑΖΕΙΣ....ΛΙΓΟ.....ΤΟΣΟ...ΚΙ Ο ΗΛΙΟΣ;.....ΟΣΟ...ΛΙΓΟ....ΦΕΞΕ...
ΦΕΡΕ....ΛΙΓΟ...ΓΙΑ ΠΟΛΥ...ΠΑΝΤΑ....ΦΕΓΓΕΙΣ...ΦΕΥΓΕΙΣ...ΚΑΙ ΣΑΝ
ΦΕΥΓΕΙΣ...ΠΟΛΥ...ΓΥΡΝΑΣ (ΜΗ)...ΓΙΑ ΟΛΑ...ΤΡΕΞΕ...ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ...
ΣΤΑΣΟΥ...................ΛΙΓΟ.....................ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ............ ΣΕ ΛΙΓΟ.....



Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012


Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012



δεκέμβρης
έχει ήλιο ξανά πολύ ήλιο
έχω  μια μπουγάδα μπλε και κόκκινη
κι ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο απέναντι
το πρωί χωρίς φωτάκια
το βράδυ χωρίς μπάλες
και πάει λέγοντας
διαγωνισμός μπαλκονιών and the winner is
αυτός που μέρα καλοκαιριού
θα καρφώσει τ’ άστρο στην κορφή του έλατου
και θα γιορτάσει τον δεκαπενταύγουστο
με πολύχρωμα λαμπάκια

δεκέμβρης
κι έχει ήλιο ξανά πολύ ήλιο
και αέρα
ό,τι πρέπει για την μπλε και κόκκινη μπουγάδα μου
απέναντι φαίνεται η αίγινα
κι όλα τα πλοία έχουνε τη μύτη στραμμένη στον νοτιά
και από κεί φυσάει

ο δεκέμβρης όμως
(με τον ήλιο ξανά τον πολύ ήλιο)
έρχεται από πάνω
κι ο αέρας απ’ τον νοτιά
κι όταν οι δυο τους συναντιούνται κάπου στη μέση
που είναι η γειτονιά μου
βραχυκυκλώνουν τα λαμπάκια
και καίγονται τα χριστούγεννα..

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012


είμαι μία πόρτα...
i am a door... 














Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012



πορτοκαλοκόκκινοι οι κύκλοι κι οι ακτίνες 

πίσω από τα κλειστά καπάκια των ματιών μου

καταμεσήμερο απέναντι απ’ τον ήλιο

ζέστη μέσα στον δεκέμβρη ζέστη μέσα μου

έχω τις παλάμες μου στραμμένες μπροστά

αυτές είναι τα μάτια μου για τώρα

κύματα η βουή στις φλέβες των χεριών μου

ανεβαίνεις μέσα μου

ταλάντωση αγγίζω το ζεστό τζάμι

με κλειστά τα καπάκια κι απομακρύνομαι

τόση ζέστη μέσα μου δεκέμβρη μήνα!

σ’ αισθάνομαι παντού για λίγο

δεν είμαι άξια για πάντα

4ος όροφος σ’ έχω μπροστά μου

κι ούτε ένα σύννεφο δεν μας χωρίζει

πίσω μου κοιμάται ένα μωρό

και τα κόκκινα περνούν από το κίτρινο στο άσπρο

άσπρο σαν το γάλα που θα δώσω στο παιδί μου

σαν ανοίξουμε κι οι δυο τα μάτια.


Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012


bloom...
μπλουμ... 


Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012



Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012



ένα μικρό φλυτζάνι καφέ
το φως μέσα από ένα γυάλινο μπωλάκι με δαμάσκηνα
που γυαλίζουν σαν βινύλιο τσαλακωμένο
η φιγούρα ένα κλαρί βασιλικού στην ξύλινη τάβλα
το αποτύπωμα της δύναμης
κομμένο από γενιά φιλάσθενη δεν υπολογίζει
γεμίζει ρίζες τον ασφυκτικό του χώρο
χρειάζεται μόνο νερό για να σε στραγγαλίσει
αυτό είναι το μεσημέρι: η ησυχία
η ακαταστασία που δεν βγάζει ήχο
η αίσθηση ότι όλα θα πάνε καλά
κι ίσως να έχει μείνει μια γλύκα (ακόμα) στη ζωή
σαν τα ξερά δαμάσκηνα…