Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ


Πολύπλοκα σύννεφα έτρεχαν
τον πρωινό ουρανό και τις σκέψεις
Κάτω από το πελώριο γρασίδι
σαλιγκάρια έτρεχαν
με την ταχύτητα φωτός
Εγώ έτρεχα ανάσκελα πάνω στο κρεβάτι
Όλα τα φρένα σπασμένα
κι η θάλασσα ακίνητη
επάνω της φελλός να επιπλέω
χωρίς οξυγόνο στο στρώμα να βουλιάζω
Δε βγάζω    φωνή
άκρη δε βγάζω
Από τα φύλλα έπεσαν γυαλένια
οι δροσοσταλίδες πάνω στα πλακάκια
Το φως έμπαινε από παντού
τον ήχο μάλλον τον φαντάστηκα
Χοροπηδούσαν οι γυάλινες μπαλίτσες
σκορπίζονταν κάτω από τα μάτια μου
και το φως σταμάτησε στο μεσημέρι
Τα σαλιγκάρια σταμάτησαν κι αυτά
για μια στιγμή να ξεϊδρώσουν
κοίταξαν χιλιόμετρα επάνω
είδανε μόνο γρασίδι και ήρθε το απόγευμα
Ο ουρανός απλός και σκούρος τώρα
εξουδετέρωσε τα σύννεφα

(και) η καταιγίδα ξέσπασε

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011



                                         
                                                                  απ' τα νεκροταφεία...


Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ


Είναι κάποιες στιγμές
που νιώθω την ψυχή μου να στάζει
χωρίς να αδειάζει ή να λιγοστεύει
εκείνες τις στιγμές είναι διάφανη
είμαι μια βρύση που δεν την έσφιξε κανείς
κι έτσι η ψυχή μου δεν παγώνει στους -4
ούτε φοβάμαι πια πως θα τελειώσει
γιατί πέφτω πάντα μέσα μου
στάζει η ψυχή μου στην ψυχή μου
και αν κατάλαβα ποτέ κάτι
είναι εκείνες ακριβώς τις στιγμές
που οι σταγόνες μου επιστρέφουνε σ’ εμένα
και εξισώνεται το μικρό με το μεγάλο

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011


Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

VIDEO: μην έχοντας τίποτα να κάνω Ι


video 

μην έχοντας τίποτα να κάνω Ι
"σε ένα μενουέτο..."